Zet kritiek in het juiste perspectief

Het gebeurde mij van de week. Ik kreeg snoeiharde kritiek voor mijn kiezen.

In eerste instantie was de kritiek niet eens aan mij gericht.

“Tja, Janneke, bemoei je er dan niet mee!”

Klopt, goede tip 😉 Maar de kritiek werd gepost op een van mijn pagina’s en dus voelde ik mij betrokken. En dat heb ik geweten!

Een volle bak kritiek kreeg ik over mij heen gestort.

Ik was er best wel door aangedaan en overdonderd. En ook ik deed wat er als natuurlijke reactie in mij opkwam tegen deze aanval: verdedigen.  Fout natuurlijk! Het werd er niet beter op L

Er zijn veel waardevolle tips te vinden over omgaan met kritiek. Bijvoorbeeld dat je kritiek kunt zien als gratis advies en dat je op een rustiger moment ernaar kunt kijken en er lessen uit kunt halen.

Het stof is wat gaan liggen. Ik kijk terug. Zoek de lessen voor mijzelf en het lukt me niet om ze te vinden (en ik ben erg van de zelfreflectie. Teveel zelfs soms…). Het houdt me bezig, ben ik nu zo eigenwijs? Wil ik het niet zien?

En dan ineens lukt het mij om anders naar de situatie te kijken. Wat zei deze kritiek nu echt over mij? En wat zegt deze kritiek over de degene die hem gaf? Het had vooral te maken met de frustraties en de onmacht van de kritiekgever.

Het is niet zo dat ik nu een manier heb gevonden om makkelijk off-the-hook te zijn en dat ben ik ook niet. Maar soms, heel soms…

Zegt de kritiek die je krijgt niet zo veel over jou en veel meer over degene die jou de kritiek geeft.

Dus neem dit mee de volgende keer dat je kritiek krijgt. Was de kritiek bedoelt om je de volgende keer beter te maken? Of vloeide de kritiek voort uit frustratie en onmacht bij de afzender en was jij degene die iets triggerde bij diegene?

Je kunt dus de volgende keer niet makkelijk zeggen: “o, dit is jouw frustratie, dus het heeft niets met mij te maken” en zo kritiek altijd maar naast je neerleggen. Maar het is nooit verkeerd om kritiek in het juiste perspectief te zetten!

Reacties

reacties